Azərbaycan Sayokan Döyüş Növləri Mərkəzi

Türkiyə' də ən uzun şagirdlik dövrü, Fərhad ÖZSERT ustanın yanında keçmişdir (1981 - 1989). Döyüş sənətlərinə dünyagörüşü, onun yanında dəyişmiş, gerçək mənasını tapmışdır. Fərhad ÖZSERT ustanın Ashihara Karateyə keçməsi ilə Yabgu' da tərəddüd etmədən Ashihara Karateyə keçmişdir (1986). Fərhad ÖZSERT usta Yabgu üçün döyüş sənətlərində gerçək bir dəyər və ustadır. Yabguya, pedaqoqluğunun - ustalığının yanında bir ağabi, bir ata yaxınlığını hər vaxt göstərmişdir.

Yabgu, döyüş sənətlərində hər vaxt yalnız yarışma sahəsində məqbul qabiliyyətləri deyil, yarışma sahəs(n)i xaricində, hər cür mövqe şərtlərdə istifadə edilə biləcək doğaçlama qabiliyyəti qazandıracaq strateji ünsürləri axtarmışdır. Təəssüf ki, digər döyüş sənətlərində bu strateji təhsil və anlayışı tapa bilmədiyi üçün döyüş sənətlərini buraxma nöqtəsinə də gəlmişdir (1989). Yarışma sahəsindəki texnikaların və döyüşmə anlayışının, idman salonunun xaricində heç bir işə yaramamış olması, Yabgunu axtarışlara təvəssül etmişdir. Yenə döyüş sənətlərinin peşə sahədə (əsgəri, təhlükəsizlik gücləri vs.) istifadə edilə bilmir olması da Yabgunu narahat etmişdir. Təbii/tabe məsələnin bir də milli ölçüs(n)ü də vardır. Niyə/səbəb biz Türklərin özlərinə aid bir döyüş sənəti yoxdur?

Bir çox suallardan sonra Yabgu 1990-cı ildə döyüş sənətlərinin (xüsusilə Koreya, Yaponiya və Çin) dünyada meydana gətirdikləri mədəni və iqtisadi imperializmin (gücün) necə meydana gəldiyi, yol xəritələri, strateji ünsürləri və mübarizədə ümumi anlayışlarını anlamaq, qəbul etmək, daha çox məlumat, təcrübə əldə etmək üçün Yaponiyaya getmişdir. 4,5 il qaldığı uzaq şərq də yalnız yaponiyada qalmamış, Koreya, Çin, Singapur, Malayziya, Thailand' da getmiş oralarda da araşdırmalar etmişdir. Yəni Yaponiyaya yalnız Ashihara Karatedə mütəxəssisləşmək üçün getməmiş, xəyalini reallaşdıra biləcək təchizatlara sahib olmaq üçün getmişdir. Amma dönüşündə Türkiyədə səhv tətbiq olunan bir çox Ashihara Karate texnikalarını və səhv istifadə edilən və ya bilinməyən terminolojik səhvləri də təşkil etdiyi seminarlarda öyrətmiş, göstərmişdir. Uzaq şərqdə əldə etdiyi təcrübələri Türkiyəyə dönər - dönməz yığıb, toplamaya başlamışdır. Döyüş sənətlərində var olan başqa mövzuları (pedagojik formalaşma, məşq elmi, tarix, Türkcə terminologiyanın yaradılması, mədəni təchizatlar vs.) alimlərlə birlikdə işlə/çalışaraq meydana gətirmişdir. Bütün işləri 1999-cu ildə tamamlamış və sistemi Türk Döyüş sənəti olaraq ortaya qoymuşdur. Adlandırma nöqtəsində strateji bir yol izləmişdir. Hazırladığı 5 illik inkişaf proqramı içində, əvvəl taxma bir ad daha sonra da Sayokan adını istifadə etməyə qərar vermişdir. Tapdığı taxma ad olan Goshinkaikan, xaricilərin Türk döyüş sənətini yapon mənşəli qəbul etmələri bu yolla üzlərini Türkiyəyə çevirmələri arzu edilmiş və bu məqsəd hədəfinə çatmışdır. Plan gərəyi 2003-cü ilə qədər Goshinkaikan adı istifadə ediləcək, bu müddət içində xaricilərin üzlərinin Türkiyəyə dönmələri təmin ediləcək, 2003 ili ilə birgə Sayokan adı istifadə ediləcək idi. Və belə etdi. Bu yolu və səbəblərini özündə gizli tutduğu üçün hər kəs, əvvəl Goshinkaikanı istifadə etdi sonra adını dəyişdirdi zənn etməkdədir. Bu yolla 120 ölkədə 368 döyüş sənətləri mərkəzlərinə gərək yazılı kitab gərəksə vizual təqdimat CD və kasetləri ilə Sayokan tanıdıldı.

Sistem qurmaq Nihat İgiddən sonra da bir moda halına gəldi Türkiyədə, həyatında heç matç etməmiş, səhv "Dan" dərəcələrini belə imtahanla al/götürməmiş, beynəlxalq təcrübələri olmayan, Türkiyədə 3-4 adam da sistem qurdum deyərək ortaya çıxmışdır. Sistem qurma səyləri, məhsuldar olmaq, çölə asılı olmamaq niyyətlərini daşıyırsa, Türk ictimai və ictimai bünyəsinə hətta daha sonra iqtisadi quruluşuna qatqı təmin etməyi hədəfləyirsə, bu cür işlər görənlər baş tacı edilməlidir. Amma bibi/hələ xarici ünsürlərdən xilas olmaq yerinə, çöldən gətirilən Ashihara karate sistemi ilə, "Türk və ya Atatürk dəyərlərinə sahib gənclər yetişdirmək istəyirik", "mili və mənəvi dəyərləri yaşatmaq istəyirik" bunu da Ashihara karate sistemi ilə reallaşdıracağıq desəniz. Bu səv çox gülməli olar. Türk gəncliyinin intizamlı olmasında xarici ünsürlər vasitə olaraq kulanılabilir. Amma bu ünsürlərin üzərinə Türk şəxsiyyətini, yerləşdirib, bizim istehsalımız kimi təqdim etmək əxlaqi deyil. Ya da türk-Yapon sintezi deyib bütün terminologiyanı Yaponca yazıb, (qurucunun ünvanı da daxil) Türklüyü ikinci plana ataraq, sonra da Türklüyə dəm vurmaq traji komiklikdən başqa bir şey deyil. Yabgu' nun bir sözü var, yeridir deyə düşünürük.

*Hər sahədə və sahədə xaricə asılılıqdan xilas olmalı, dünya arenasında özümüzə aid, övünç qaynağımız olacaq işlər çıxarmalıyıq. Özümüzü tanıtmanın və tanınmanın yolu, çöldən gətirdiyimiz ünsürlərin üzərinə şəxsiyyətimizi yazaraq deyil, tariximizlə, mədəniyyətimizlə, dilimizlə xatırlanacaq işlərimizlə, dünya arenasında rəqabət etməklə mümkündür. Xarici dünyanın işləri, çıxardıqları ilham qaynağımız ola bilər. Təqdir və təltiflərimizlə təvəccöh göstərə bilərik. Amma asılı olmaq 16 min illik tarixə sahib, mədəniyyət ruhu və şüuru daşıyan bir milləti ancaq tənbəlləşdirər. İnkişaf etmək başqalaşmaq və ya başqalarından mədət gözləmək deyil. Başqaları ilə rəqabət edə bilmək, rəqabət edə bilmə səyi ilə çıxarmaqdır.

*Sayokan, dünya döyüş sənətləri sahəsində bizi izah etməyə və tanıtmağa cəhd göstərən; bu sahədə bizdə varıq deyə bilmənin qürurunu yaşatmaq məqsədi ilə Millət mərkəzli bir mədəniyyətləşdirmə hərəkətidir. Xarici sahələrdə, xaricilərin qaydaları içində varlıq mübarizəsi vermək yerinə; bizim sahələrimizdə xaricilərə ədalət, hakkaniyet və qonaqpərvərliyimizlə, şanlı keçmişimizlə varlığımıza təqdir və təvəccöh göstərmələrini təmin etmək daha mənalı və şərəfli olacaq. Bu bir irqçilik deyil. İrqçilik başqa millətlərə həyata haqqı verməmək deməkdir. Bu bir vətənpərvərlikdir. ..Taktir və təvəccöh böyük Türk Millətinindir. ("Yabgu" Nihat İGİD)

Bizə görə dürüstcə belə olmalı idi. Xarici döyüş sənətləri ilə məşğul olmaq bir seçimdir. Bir cinayət/günah deyil. Uzaq şərq döyüş sənətləri daha çox sevilmiş, bu ölkələrin qəhrəmanlarına, sistem qurucularına daha çox təvəccöh göstərilmiş, təqdir edilmiş ola bilər. Amma Türk döyüş sənəti quruyuram, bu türk-Yapon sintezidir deyərək hər şeyi Yaponca olan bir işdə Türklüyü də ikinci plana ataraq, Türklüyə paya verirmiş kimi əslində Türklüyü istifadə etmənin əxlaqi olmadığını düşünürük. Bəziləri də adını qısaldıb sonuna Karate sözcüyünü əlavə edib, Türk döyüş sənəti deyəcək bu da traji-komik bir mövzudur. Çünki karate Türklərə aid bir şey deyil. Ayrıca bu sistemlərin Türk ənənə, ədəd/adət, ənənə, adət, strateji quruluşu, mərasimlərinə baxırıq, Türklüklə maraq/əlaqəsi yox.

Sayokan ilə müqayisə edilmələri və ya Türk döyüş sənəti olaraq qəbul edilməsi mümkün deyil.

Sayokan dediyiniz zaman qurşaq qalxmaları "Ahılıq" anlayışını daşıyan bir formaya malikdir. Strategiyası 4 aypara (Ay tərəfindən) üzərinə qurulmuşdur. Qurd qapanı, bayraq texnikaları, Ruzu Xıdır və Noyabr günləri Sayokanda mənalıdır. Fəaliyyətləri bu günlərə görə hazırlanmışdır. İstiqamətlər və rəngləri Türk ənənələrini daşıyar. Kıpçak və Oğuz Türkcəsi anlayışlar bütününü meydana gətirər. Məsələn qurşaqlardakı "San" təyin etməsinin həm Oğuz həm də Kıpçak Türkcəsindəki mənalarını daşımaqdadır. Daha buna bənzər bir çox mövzular.

Hər sahədə məhsuldar Türk fərdlərinə ehtiyac vardır. Amma başqalarının etdiklərinin üzərinə Türklüyü, Türk şəxsiyyətini ətf edənlərə ehtiyac yoxdur. Sayokan alplarında olmasını arzu etdiyimiz Türk xarakteri üçün, şüar əldə etdiyimiz Atamızın bəzi sözləri aşağıya yazılmışdır. Hər Sayokan fərdi aşağıdakı sözləri, daha çoxunu, başqa atalarımızın da diqqət çəkdiyi mövzuları bilərlər, sonra özlərinə baxarlar, analiz edərlər və özlərini inkişaf etdirərlər.

Gardrop və ya büst Atatürkçülüyü etməzlər. Sanarıq sistem qurdum deyənlərin və ya təşəbbüs göstərəcəklərin diqqət yetirmələri lazım olan həssaslıqlar və bələdçilərdir bunlar.

*Milli duyğu və dil arasındakı bağ çox qüvvətlidir. Dilin milli və zəngin olması, milli duyğunun inkişafında başlıca amildir. Ölkəsini, yüksək istiqlalını qorumasını bilən Türk Milləti, dilini də xarici dillərin boyunduruğundan qurtarmalıdır.

*İhtirazsız heç bir şey meydana gətirilə bilməz. Gerçək olan budur. Amma ehtirasın, millət yolunda, xalq üçün bir məqsədə yönəlməsi şərtdir.

*İnsanlar daim, soylu və müqəddəs hədəflərə getməlidirlər. Bu tərzdə gedənlər nə qədər böyük fədakarlıq etsələr o qədər yüksələrlər.

*Təhsildir ki, bir milləti ya azad, müstəqil, şanlı yüksək bir cəmiyyət halında yaşadar, ya da bir milləti əsarət və səfalətə tərk edər.

"Fikri inkişafa olduğu kimi, bədəni inkişafa da əhəmiyyət vermək və xüsusilə milli xarakteri, dərin tariximizin ilham etdiyi yüksək dərəcələrə çıxarmaq lazımdır."

İdman, vətən və millətin yüksək mənfəətlərinə təcavüz edənləri qırtlağından tutub, məmləkət və millət həddimlərinin hüzur/dincliyinə gətirə bilmək qabiliyyəti maddiyesi və maneviyesidir.

*Bəzi qanunlarım, hətta böyük qanunlarım var. Amma bunlar yüksək bir mövqe əldə etmək ya da zəngin olmaq kimi maddi cinsdən deyil. Bu qanunlarımın reallaşmasını, həm ölkənin faydasına olacaq, həm də mənə vəzifəmi etmiş olmaqdan ötəri zövq verəcək böyük bir fikri müvəffəqiyyətə çatdırmaq üçün istəyirəm.

*Millətlərin tarixini bilməyən nəsilləri, içlərində millətlərinə qarşı canlı bir maraq/əlaqə və məsuliyyət duyğusuda hiss etməzlər. Belələrinin xarici təsirlərə qapılması və xaricilərə kölə olması çox asandır.

	Çərşənbə, 10.03.2010, 00:27
	Bu cür daxilsiniz Qonaq \| Qrup "Qonaqlar" \| RSS
	S A Y O K A N savaşçının yolu və kanı
	Ön Səhifə \| Kancho-Yabgu \| Mənim Profaylim \| Çıxış